Όταν ο Ιστορικός γονάτισε τη Βασίλισσα

Ένα χαρακτηριστικό του χρόνου είναι ότι έχει τη δυνατότητα να αλλάζει τα πάντα. Ότι σήμερα θεωρούμε δεδομένο και φυσιολογικό μπορεί να το αλλάξει με σχετική άνεση σε μικρό χρονικό διάστημα. Δεν απέχει και μια αιωνιότητα άλλωστε η εποχή που ο Πανιώνιος όχι μόνο δεν κινδύνευε να πέσει από την Basket League αλλά… γονάτιζε τη βασίλισσα Ρεάλ Μαδρίτης και διεκδικούσε την πρόκριση στο Top 16 της Euroleague.

Του Καλλιτσάρη Ιωάννη

Υπήρξε μια εποχή στο ελληνικό μπάσκετ που μπορεί να μην μιλούσαμε για το εκπληκτικό πρωτάθλημα των 90s και των ατελείωτων αστέρων αλλά ο ανταγωνισμός χτυπούσε κόκκινο. Ήταν δεδομένο πως Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός θα τα βρούνε «σκούρα» σε έδρες όπως το Μαρούσι, η Νέα Σμύρνη, το κλειστό του Πανελληνίου στην Κυψέλη ή η Λάρισα. Ειδικά το κλειστό της οδού Αρτάκης στη Νέα Σμύρνη αποτελούσε μια δύσκολη πρόκληση για κάθε αντίπαλο. Η σεζόν 2007-2008 ήταν η τρίτη συνεχόμενη χρονιά που Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός ήταν οι «μονομάχοι» των τελικών της Α1 (για να ακολουθήσουν άλλες δέκα συνεχόμενες χρονιές με αυτό το ζευγάρι τελικών).

Ο τρίτος στη regular season Άρης στραβοπάτησε στους προημιτελικούς με το Μαρούσι και σπατάλησε μια εξαιρετική σεζόν, μέχρι τότε. Το Μαρούσι, που είχε τερματίσει έκτο κόντραρε στα ίσια τον Ολυμπιακό αλλά στο πέμπτο και καθοριστικό παιχνίδι των ημιτελικών έχασε για έναν πόντο την πρόκριση. Ο Πανιώνιος, από την άλλη, αφού πρώτα είχε περάσει το εμπόδιο του Πανελληνίου, ηττήθηκε τρεις φορές από τον Παναθηναϊκό. Αυτό έκανε αμέσως την τρίτη θέση και την έξοδο στην Euroleague το μεγάλο στόχο των μικρών τελικών. Οι δύο ήττες στα δύο πρώτα παιχνίδια κόντρα στο Μαρούσι δεν ήταν αρκετά για να πτοήσουν τους κυανέρυθρους. Με τεράστια ψυχραιμία και χαρακτηριστική άνεση, η ομάδα του Νέναντ Μάρκοβιτς κέρδισαν εύκολα τα επόμενα παιχνίδι και με 3-2 νίκες πήραν μια πανάξια και σπουδαία πρόκριση στην Euroleague της επόμενης σεζόν.

Εκτός του ότι οι ελληνικές ομάδες ήταν μονίμως τρεις εκείνη την εποχή στη διοργάνωση ήταν ικανές να κάνουν μεγάλες… ζημιές. Αυτό ήταν αποφασισμένος να κάνει και ο «Ιστορικός». Αυτό άλλωστε επιτάσσει και το προσωνύμιο του, να γράφει ιστορία. Ο Πανιώνιος, με τον Αλεξάντρ Τριφούνοβιτς πλέον στον πάγκο, είχε ένα ποικιλόμορφο ρόστερ με εμπειρία, νιάτα και ξένους που μπορούσαν να αποτελέσουν την ιδανική «κόλλα» για τα προηγούμενα. Ο Γιάννης Γιαννούλης και ο Δήμος Ντικούδης έδιναν ποιότητα και εμπειρία, ο Νίκολιτς, ο Μάιλς και ο Κένταλ ήταν ξένοι που ανέβαζαν το επίπεδο ενώ υπήρχε ο φέρελπις Βασίλης Ξανθόπουλος, που έστω και με μικρή συμμετοχή είχε κατακτήσει την Euroleague της προηγούμενης σεζόν με τον Παναθηναϊκό.

Η πρώτη φάση της διοργάνωσης αποτελούνταν από τέσσερις ομίλους των έξι ομάδων. Η τύχη δεν ήταν με το μέρος του Πανιωνίου αφού Ρεάλ Μαδρίτης, ΤΣΣΚΑ Μόσχας, Εφές, Παρτιζάν και Αρμάνι Μιλάνο βρέθηκαν στο δρόμο του. Πολλές και συνεχόμενες υπερβάσεις απαιτούνταν για την τετράδα στον όμιλο, που θα έφερνε και την πρόκριση. Ο Πανιώνιος αποχωρίστηκε για λίγο την μόνιμη έδρα του και μετακόμισε προσωρινά για τα ευρωπαϊκά του παιχνίδια στο κλειστό της Γλυφάδας και στο κλειστό του Ελληνικού. Το ταξίδι ωστόσο ξεκίνησε εκτός έδρας και μάλιστα από τα «βαθιά». Στο Palacio de Deportes της Μαδρίτης (όπως ονομαζόταν τότε το WiZink Center) έγινε η πρεμιέρα. Η Ρεάλ Μαδρίτης, ως γνήσια Βασίλισσα, επικράτησε με άνεση 87-66 του άπειρου και αδιάβαστου Πανιωνίου. Η συνέχεια ήταν εντός έδρας αλλά ακόμα πιο δύσκολη, αφού το μεγαθήριο ΤΣΣΚΑ έμοιαζε με ταύρο σε υαλοπωλείο συντρίβοντας τον Πανιώνιο με 52-86.

Παρά τη δεδομένη δυσκολία των δύο πρώτων αγώνων ήταν αναγκαία μια νίκη για να μην παρασυρθεί η ομάδα σε δύσκολα μονοπάτια που θα την έβαζαν από νωρίς εκτός στόχων. Στο παιχνίδι κόντρα στην Έφες του Μιχάλη Κακιούζη, στην Κωνσταντινούπολη, ο Γιάννης Καλαμπόκης μαζί με τον Άαρον Μάιλς και τον Λόνυ Μπάξτερ πραγματοποίησαν μια μοναδική παράσταση πετυχαίνοντας 17, 15 και 18 πόντους αντίστοιχα. Ο Πανιώνιος είχε αξιοποιήσει τις εμπειρίες από Ρεάλ και ΤΣΣΚΑ και με 69-78 άνοιξε λογαριασμό.

Με το ηθικό στα ύψη, η ομάδα του Τριφούνοβιτς παρουσιάστηκε εξίσου σοβαρή και διαβασμένη κόντρα στην Παρτιζάν, στο Κλειστό της Γλυφάδας. Ο Μάιλς ήταν ξανά εντυπωσιακός, σκοράροντας 18 πόντους, και ηγήθηκε του Πανιωνίου στη δεύτερη του νίκη στη διοργάνωση. Λογικό και αναμενόμενο ήταν οι δύο νίκες σε τέσσερις αγώνες να έχουν «ανοίξει την όρεξη» σε ομάδα και κόσμο. Εκεί ήταν που ήρθε μια πρώτη προσγείωση. Παρά την πολύ καλή εμφάνιση μέσα στο Μιλάνο, ο Πανιώνιος ηττήθηκε με 77-73 ανακατεύοντας τα δεδομένα στον όμιλο.

Στο Ολυμπιακό Κέντρο του Ελληνικού πλέον, ο Πανιώνιος υποδέχονταν τη Ρεάλ Μαδρίτης σε ένα παιχνίδι τεράστιας δυσκολίας και σπουδαιότητας. Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος πλαισιώνονταν από τον Φελίπε Ρέγιες, τον Ραούλ Λόπεζ, τον Άλεξ Μουμπρού, τον Χαβιέ Πέρες αλλά και τον νεαρό Σέρχιο Γιουλ και όλοι αυτοί υπό τις οδηγίες του Ζοάν Πλάθα. Όσοι βρέθηκαν εκείνο το απόγευμα Τετάρτης στο Ελληνικό έτριβαν τα μάτια τους. Ο Πανιώνιος έκανε ένα παιχνίδι το οποίο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί, ίσως, και το κορυφαίο στην ιστορία του. Μετά από μία αναγνωριστική πρώτη περίοδο, ο Πανιώνιος με όπλο την εξαιρετική του άμυνα, τον Λόνυ Μπάξτερ να κυριαρχή στη ζώνη των ψηλών και τον Λέβον Κένταλ να κάνει ότι θέλει στην περιφέρεια, η διαφορά στη δεύτερη περίοδο εκτοξεύτηκε στους 19 πόντους υπέρ του «Ιστορικού». Η Ρεάλ, όμως, ως μεγάλη ομάδα δε θα άφηνε το παιχνίδι να χαθεί τόσο εύκολα. Με μπροστάρη τον Άξελ Ερβέλ και με μια άμυνα ζώνης που… έσπαγε κόκκαλα, ξεκίνησε μια αντεπίθεση διαρκείας η οποία, σε πρώτο βαθμό, ολοκληρώθηκε όταν ο Μάρκο Τόμας με λέι απ έβαλε μπροστά τη Ρεάλ με 63-64, 1’ 20’’ πριν το τέλος του αγώνα. Ο Πανιώνιος πήρε ξανά προβάδισμα, με 66-64 για να φτάσουμε στα τελευταία 24 δευτερόλεπτα. Μια απίστευτη αμυντική ολιγωρία του Πανιωνίου επέτρεψε στη Ρεάλ να σουτάρει ένα δίποντο και δύο τρίποντα μετά από αλλεπάλληλα ριμπάουντ των φιλοξενούμενων που τελικά οδήγησαν σε φάουλ και δύο βολές για τον Τόμας. Με δύο στις δύο βολές έγινε το 66-66 αλλά εκεί ήρθε η λύτρωση. Η πίεση σε όλο το γήπεδο από τη Ρεάλ δημιούργησε κενά και με μια επαναφορά μισού γηπέδου η μπάλα έφτασε στον Μάιλς. Ο Μάιλς διέσχισε το μισό γήπεδο στα τελευταία 6 δευτερόλεπτα και με λέι απ χάρισε τη σπουδαιότερη νίκη στην ιστορία του Πανιωνίου.

ATHENS, GREECE – DECEMBER 3: Players of Panionios On Telecoms celebrates during the Euroleague Basketball Game 6 match between Panionios On Telecoms and Real Madrid on December 3, 2008 at the National Athletic Complex in Athens, Greece. (Photo by Dimitris Birdahas/Euroleague Basketball via Getty Images)

Όσο σπουδαία και αν ήταν αυτή η νίκη για τον Πανιώνιο δεν έμελλε να είναι και καθοριστική, όμως. Οι αντίπαλοι που είχε να υπερκεράσει αποδείχθηκαν ανυπέρβλητα εμπόδια. Στα τέσσερα παιχνίδια που ακολούθησαν το αποτέλεσμα ήταν ήττα σε όλα και μάλιστα με εμφατικό τρόπο. Με 93-61 στη Μόσχα κόντρα στην ΤΣΣΚΑ, με 64-78 από την Έφες στην Αθήνα, με 80-57 στην Παρτιζάν και με 77-87 από την Αρμάνι Μιλάνο. Ο Πανιώνιος, όπως και η  Έφες, ήταν οι ομάδες που δεν κατάφεραν να προκριθούν από τον όμιλο αυτό. Παρόλα αυτά  οι κυανέρυθροι πάλεψαν και «έπεσαν» αξιοπρεπώς.

Σύμφωνα με τον ποιητή, μετράει το ταξίδι και όχι ο προορισμός. Αυτό το ταξίδι ήταν πραγματικά σπουδαίο και γεμάτο ένδοξες στιγμές για τον Πανιώνιο, ο οποίος δεν κατάφερε να αγωνιστεί ξανά στην Euroleague. Άφησε για τα καλά το στίγμα του, ωστόσο, και η νίκη κόντρα στη Ρεάλ αποτελεί ένα από τα «παράσημα» του σπουδαίου αυτού συλλόγου. Είναι γνωστό το πόσο έχει ταλαιπωρηθεί αυτό το σωματείο στα χρόνια που ακολούθησαν, και μάλιστα όχι μόνο στο τμήμα του μπάσκετ αλλά στην πλειοψηφία των αγωνιστικών του τμημάτων. Η φυσική του έδρα, στην οδό Αρτάκη, έχει πια γκρεμιστεί και τα συνεχόμενα λάθη των αρμόδιων φορέων δεν δίνουν πολλές ελπίδες στο να ξαναχτιστεί σύντομα το νέο σπίτι του Πανιωνίου. Κανένας δεν μπορεί, όμως, να σβήσει από τη μνήμη των φίλων του μπάσκετ εκείνο το απίστευτο απόγευμα της 3ης Δεκεμβρίου.

Leave a Reply

Your email address will not be published.