Ο ΠΑΟΚ “φτερούγισε”, ο ΑΟ Θήρας “πνίγηκε”

Ένας τελικός με πολλές ιδιαιτερότητες ολοκληρώθηκε και έμεινε στην ιστορία. Ο πρωτάρης ΠΑΟΚ τα έβαλε με το… ηφαίστειο αλλά δεν κάηκε και σήκωσε το πρώτο τρόπαιο στην ιστορία του τμήματος του βόλλεϊ γυναικών και μάλιστα με εμφατικό τρόπο.

Του καλλιτσάρη Ιωάννη

Όλα τα δεδομένα οδηγούσαν σε έναν τελικό (σε ένα Κύπελλο γενικότερα) που δε θύμιζε τίποτα από τα παλιά. Καταρχάς μιλάμε για μια διοργάνωση η οποία διεξήχθη ολοκληρωτικά την άνοιξη, ενώ συνήθως τελειώνει γύρω στο Μάρτιο, πραγματοποιήθηκε μόνο με 12 ομάδες, δεν είχε Final 4 αλλά μόνο τελικό και το αποκορύφωμα πως όποια από τις δύο φιναλίστ και αν κέρδιζε θα σήκωνε το τρόπαιο για πρώτη φορά.

Ο ΑΟ Θήρας είχε φτάσει, στη σύντομη ιστορία του, για πρώτη φορά στον τελικό το 2019 αλλά το εμπόδιο του Ολυμπιακού τότε έμοιζε ανυπέρβλητο. Ο ΠΑΟΚ, μόλις στη δεύτερη χρονιά του στη μεγάλη κατηγορία, κατάφερε να φτάσει στον τελικό ως rookie. Σε μια χρονιά που οι αθλήτριες έφευγαν η μία μετά την άλλη για το εξωτερικό και που το πρωτάθλημα δεν ολοκληρώθηκε ποτέ τα φαβορί έχασαν τις δυνάμεις τους και οι δυναμικότητα των ομάδων εξισορροπήθηκε.

Για να μη γελιώμαστε, όμως, τόσο ο ΑΟ Θήρας όσο και ο ΠΑΟΚ είχαν εξαρχής εξαιρετικά ρόστερ. Από τη μία, η ομάδα της Σαντορίνης διέθεται την εξαιρετική Κέντρα Ντάλκε, την νεαρή άλλα έμπειρη Κωνσταντίνα Βλαχάκη, την ηγετική λίμπερο Μαριαλένα Αρτακιανού και επιπλέον ενισχύθηκε στα μισά της σεζόν και με τη Γιώτα Διώτη που ήρθε και έδωσε ακόμα μεγαλύτερη ποιότητα στα άκρα. Ο ΠΑΟΚ πήρε “πακέτο” μια τριάδα παικτιών από τον Παναθηναϊκό, Βεργίδου, Πότοκαρ και Καλαντάτζε, που εκτός από τη δυναμική τους διέθεταν ήδη χημεία, έβαλε στο ρόστερ την Λίτσα Μερτέκη ενώ η Κούμπουρα αποτέλεσε παράγοντα Χ σε όλη τη σεζόν και η Σταματία Κυπαρίσση ήταν η φετινή αποκάλυψη του δικεφάλου.

Ο δρόμος προς τον τελικό ήταν δύσκολος για τον ΑΟ Θήρας αφού μετά τον ΑΟΦ Πορφύρας απέκλεισε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό. Αυτό μπορεί να γέμισε κόπωση και πίεση τις αθλήτριες αλλά ταυτόχρονα πρόσθεσε τόνους αυτοπεπείθεσης και αισιοδοξίας. Ο ΠΑΟΚ προκρίθηκε εις βάρος της Θέτις, της Λαμίας και εν τέλη του Άρη. Κανένα παιχνίδι δεν είναι εύκολο αν δεν το κερδίσεις στο γήπεδο αλλά ο ΠΑΟΚ απέφυγε τα μεγάλα ντέρμπι μέχρι τον ημιτελικό με τον Άρη. Το γεγονός ότι ο “δικέφαλος” έφτασε με σχετική άνεση στον τελικό έδωσε ενθουσιασμό στο “στρατόπεδο” των ασπρόμαυρων παρότι θα έπαιζε για πρώτη φορά παιχνίδι για τρόπαιο.

Και ενώ το φαβορί στα χαρτιά ήταν ο ΑΟ Θήρας, που σε μόλις 9 χρόνια ζωής έχει φτάσει σε τελικούς πρωταθλήματος, τελικό Κυπέλλου και στην 8άδα του Challenge Cup, η ομάδα εμφανίστηκε με ένα μεγάλο άγχος και ένα ασήκωτο βάρος στον τελικό. Το μπλοκ έδειχνε αναποτελεσματικό και η υποδοχή ασταθής. Η σκέψη και μόνο ότι η ομάδα ήταν τόσο κοντά σε έναν τίτλο ίσως και να αποσυντόνισε την ομάδα του Κώστα Παπαδόπουλου. Ο Τάκης Φλώρος μπορεί να ανέλαβε τον ΠΑΟΚ στα μισά της χρονιάς και μπορεί να πέρασαν χρόνια από την τελευταία φορά που διεκδίκησε τίτλο αλλά δεν έπαξε ποτέ να είναι ο πλέον ειδήμον. Τα κορίτσια του ΠΑΟΚ δεν άφησαν καμιά μπάλα να πάει χαμένη. Ο Βεργίδου οργάνωσε μαεστρικά το παιχνίδι, η Μερτέκη μετά από μία δύσκολη σεζόν έμοιαζε αναγεννημένη ενώ η Πότοκαρ όσο το παιχνίδι κυλούσε τόσο πιο αποτελεσματική γινόταν.

Σε όλη τη διάρκεια του αγώνα ο ΑΟ Θήρας κηνυγούσε τον ΠΑΟΚ και αυτό έφθειρε ψυχολογικά την ομάδα. Η Ντέλκε και η Βλαχάκη είχαν καλά διαστήματα αλλά δεν είχαν βοήθειες. Η Διώτη πήρε σωστές πρωτοβουλίες αλλά το μπλοκ του ΠΑΟΚ ήταν πολύ καλά διαβασμένο και αυτό ανάγκασε τον κόουτς Παπαδόπουλο να δοκιμάσει τη λύση της Γουάλας. Η Γουάλας δεν είχε σταθερότητα, παρά κάποιες εκλάμψεις, και έτσι ο ΠΑΟΚ χωρίς να απειληθεί ιδιαίτερα έφτασε στον 3-0 με σχετική άνεση.

Αυτό που έκρινε το παιχνίδι ήταν αφενώς η σοβαρότητα του ΠΑΟΚ που έκανε σωστά όλα τα βασικά ενώ ταυτόχρονα η ομάδα της Σαντορίνης δεν έδειξε ποτέ το 100% των δυνατοτήτων της στο πιο κρίσιμο παιχνίδι της σεζόν. Πιθανώς ο αγώνας με τον Ολυμπιακό και η μεγάλη “μάχη” με τον Παναθηναϊκό να ρούφηξαν όλη την ενέργεια και το… ηφαίστειο να ξέμεινε από λάβα. Ο ενθουσιασμός του ΠΑΟΚ οδήγησε σε απόλυτη εφαρμογή του πλάνου του Τάκη Φλώρου ο οποίος έγραψε μία ακόμα χρυσή σελίδα στο ελληνικό γυναικείο βόλλει.

Ο τελικός αυτός γέννησε κάτι καινούργιο στο ελληνικό βόλλεϊ. Μία νέα ομάδα γράφτηκε στη “βίβλο” των νικητών και αυτό με τη σειρά του ανοίγει την όρεξη και σε άλλες πρωτάρες ομάδες. Το ενδεχόμενο να διατηρηθούν σε μεγάλο βαθμό τα ρόστερ στις ομάδες αυτές ίσως να μας προσφέρει ένα ακόμα καλύτερο πρωτάθλημα την επόμενη σεζόν και το σενάριο “αποκέντρωσης” θα ανεβάσει κατακόρυφα το ενδιαφέρον.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *