Ο δρόμος προς τη δόξα είναι μακρύς

Αρκετές ένδοξες στιγμές ζήσαμε τις προηγούμενες δεκαετίες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Τόσο οι μεγάλοι, Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ, ΑΕΚ, Παναθηναϊκός, όσο και οι υπόλοιποι όπως άλλες φορές η Λάρισα άλλες ο Πανιώνιος αλλά και ο ΟΦΗ και ο Αστέρας Τρίπολης κατάφερναν να μας χαρίσουν σπουδαίες στιγμές στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Πλέον, η πρόκριση στους ομίλους του Champions League μοιάζει από μόνο του ως μια μεγάλη διάκριση ενώ η συμμετοχή στους ομίλους του Europa League δεν αποτελεί έναν εύκολα επιτεύξιμο στόχο.

Του Καλλιτσάρη Ιωάννη

Η… βουτιά της Ελλάδας στην κατάταξη της UEFA έχει φέρει τις ελληνικές ομάδες σε αρκετά δεινή θέση. Την περασμένη σεζόν η ΑΕΚ κατάφερε να φτάσει μεν στους ομίλους του Champions League αλλά η πορεία της ήταν καταστροφική. Ο όμιλος της ΑΕΚ ήταν, βέβαια, δύσκολος αλλά η πικρή αλήθεια είναι πως το χάσμα μεταξύ των ελληνικών και των υπόλοιπων ευρωπαϊκών ομάδων έχει μεγαλώσει ραγδαία. Αν ψάξουμε τα αίτια του φαινομένου αυτού μπορούμε να βρούμε πολλά όπως την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας, την έλλειψη ανταγωνισμού στη Superleague που αφήνει τις ομάδες σε λήθη και δεν τις βοηθάει στο να βελτιώνονται αλλά φυσικά και το γεγονός πως δίνουν πλέον το βάρος μόνο στην κατάκτηση του πρωταθλήματος θυσιάζοντας τις υπόλοιπες διοργανώσεις.

Το παράδειγμα του ΠΑΟΚ την περασμένη σεζόν είναι ενδεικτικό. Ο δικέφαλος παρότι είχε μια εξαιρετική ομάδα με δυνατότητες θυσίασε μια πιθανώς μεγάλη πορεία στην Ευρώπη για να κατάκτηση το πρωτάθλημα μετά από πολλά χρόνια. Ο Ολυμπιακός, από την άλλη, ο οποίος είχε μια επίσης πολύ δυνατή ομάδα κατάφερε μεν το σπουδαίο, να αποκλείσει με εμφατικό τρόπο τη Μίλαν, αλλά αποκλείστηκε από την εμφανώς πιο αδύναμη Ντιναμό Κιέβου. Πέραν, δηλαδή, των υπόλοιπων ζητημάτων, οι Ελληνικές ομάδες έχουν την κακιά συνήθεια να υποτιμάνε ομάδες που θεωρητικά είναι πιο εύκολες. Παρόμοια περίπτωση αποτελεί ο Παναθηναϊκός του 2010 που έχοντας αποκλείσει τη Ρόμα με δύο σπουδαίες νίκες δεν έφτασε στους 8 του Europa League λόγο της Σταντάρ Λιέγης, η οποία τον απέκλεισε.

Υπάρχουν, φυσικά, και οι ομάδες που είναι πιο «φρέσκιες» στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και αυτές είναι, πρωτίστως, ο Ατρόμητος αλλά και ο Αστέρας Τρίπολης. Ο Αστέρας κατάφερε τα προηγούμενα χρόνια να μπει στους ομίλους του Europa League και να κάνει αξιόλογες εμφανίσεις και μεγάλες νίκες. Ο Ατρόμητος από την άλλη είναι μια ομάδα που εντυπωσιάζει στη Superleague και παίρνει συνεχώς ευρωπαϊκό εισιτήριο αλλά μονίμως καταφέρνει να «λιποθυμήσει» πριν κάνει μεγάλες προκρίσεις ακόμα και με αντιπάλους όπως η Σαράγεβο και η Δυναμό Μπρεστ. Πραγματικά απορίας άξιο με βάση τη δυναμική των ομάδων καθώς ο Ατρόμητος είναι ένα (ίσως και περισσότερα) σκαλιά πιο πάνω από τις συγκεκριμένες ομάδες.

Τα πράγματα έχουν έρθει έτσι ώστε  οι κληρώσεις να μην είναι οι ιδανικότερες για να εξασφαλίσουν έναν εύκολο δρόμο προς τους ομίλους των ευρωπαϊκών διοργανώσεων. Είτε έτσι είτε αλλιώς η ευθύνη είναι καθαρά δικιά μας, τόσο του κακού πρωταθλήματος όσο και των ομάδων. Η ανάκαμψη του ελληνικού ποδοσφαίρου και η επιστροφή στις διακρίσεις δεν είναι εύκολη υπόθεση αλλά ούτε και απαγορευτικό σενάριο. Η αναβάθμιση της Superleague που θα δούμε τους επόμενους μήνες είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα. Παρ’ όλα αυτά, όμως, απαιτούνται υπερβάσεις. Τίποτα δε θα έρθει από μόνο του και καμία κλήρωση από αυτές που θα έρθουν δε θα είναι εύκολη. Ωστόσο τα μάτια μας έχουν δει μεγάλες νίκες και μεγάλες πορείες και αυτό μας κάνει να συνεχίσουμε να ονειρευόμαστε πως ο κύκλος του ελληνικού ποδοσφαίρου δεν έκλεισε οριστικά.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *