Θανάσης: Ο τελευταίος των ρομαντικών

Σε μια εποχή που ο ρομαντισμός στα γήπεδα εκλείπει, «γίναν όλα μπίζνα και χρήμα», όπως λέει και ο στίχος των Locomondo και που ο ανταγωνισμός και κατ’ επέκταση ο κανιβαλισμός αποτελούν κομμάτι των γηπέδων, ο Θανάσης Γιαννακόπουλος αποτελούσε μια τελευταία πηγή αυθεντικότητας και ρομαντισμού.

Του Καλλιτσάρη Ιωάννη

«Σας μιλάει ο Θανάσης, ο δικός σας άνθρωπος», ήταν μια ατάκα που συνήθιζε να λέει ο επί χρόνια αντιπρόεδρος της πράσινης ΚΑΕ όποτε έπιανε το μικρόφωνο στο ΟΑΚΑ και απευθύνονταν στον κόσμο της ομάδας. Πόσο αυθεντικό ακούγονταν, όμως! Πράγματα που ηγέτες ομάδων, πολιτικοί και άνθρωποι με αξιώματα λένε με πλείστη γραφικότητα μπορούσε να τα λέει ο Θανάσης Γιαννακόπουλος μέσα από την ψυχή του με ειλικρίνεια και αυθεντικότητα. Αυτό τον ξεχώριζε και τον έκανε τόσο αγαπητό σε φίλους και αντιπάλους.

Ένας πολυεκατομμυριούχος που δεν κυκλοφορούσε ποτέ με συνοδεία (όπως ακριβώς και ο αδερφός του, Παύλος), που με την αθωότητα που τον διέκρινε άφηνε ξεκλείδωτη την Jaguar που οδηγούσε για να κατέβει να πάρει εφημερίδα, που σταματούσε στη γειτονιά του και άνοιγε ένα πορτ-μπαγκάζ γεμάτο μπάλες και φανέλες για να τα μοιράσει στα πιτσιρίκια που κυκλοφορούσαν και που μπορούσε να αστειευτεί και να συζητά για ώρες με τον οποιονδήποτε άγνωστο θα του έπιανε την κουβέντα στον δρόμο. Ένας άνθρωπος που όταν καταλάβαινε ότι σηκώνεις την πλάκα θα το έφτανε στα άκρα και ακόμα περισσότερο όταν μιλούσε με φίλους του Ολυμπιακού.

Ποτέ δε μάσησε τα λόγια του, παρεκτρέπονταν και δε δίσταζε ποτέ να ζητάει συγγνώμη όταν πρέπει. Πραγματικός «τυφώνας»! Όπως έχει πει και κάποιος, ο Παύλος ήταν αυτός που ήξερε να πατάει το φρένο και ο Θανάσης αυτός που ήξερε πότε να πατήσει το γκάζι. Γι’ αυτό άλλωστε τα δύο αυτά αδέρφια αποτελούσαν το ιδανικό δίδυμο τόσο επιχειρηματικά όσο και διοικητικά στον Παναθηναϊκό. Γιατί οι αρχές αυτών των ανθρώπων έβαζαν πάνω από όλα τις ανθρώπινες σχέσεις, την οικογένεια και τη φιλία, άνθρωποι παντελονάτοι που τηρούσαν το λόγο τους και τις ηθικές τους αξίες. Αυτά τους έκαναν τόσο ξεχωριστούς και αγαπητούς και όχι οι επιτυχίες τους με τον Παναθηναϊκό.

Πολλά θα έχουμε να θυμόμαστε από το Θανάση Γιαννακόπουλο. Τις επικές γραβάτες, τον αυθορμητισμό του, την αγάπη του για τον Παναθηναϊκό και τον αθλητισμό γενικότερα, μα πάνω από όλα τα δάκρυα που μοίρασε σε όσους βρέθηκαν στο ΟΑΚΑ το απόγευμα της 23ης Σεπτεμβρίου όταν ο Παναθηναϊκός βράβευε την κορυφαία πεντάδα της ιστορίας του αλλά και τον Παύλο Γιαννακόπουλο. Τότε ήταν που ο Θανάσης πήρε το μικρόφωνο και είπε το αλησμόνητο «όταν πεθάνω να με θάψετε με τη σημαία του Παναθηναϊκού». Ναι, Θανάση μας! Ναι, δικέ μας άνθρωπε! Θα σε τιμήσουμε όπως τίμησες και εσύ αυτή την κοινωνία, το μπάσκετ, τον αθλητισμό, τους φίλους, τους αντιπάλους, τους υπαλλήλους των επιχειρήσεων σου, τους φτωχούς που στήριξες, τον απλό κόσμος.

Καλό ταξίδι!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *